Αν και δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες χρονικές προθεσμίες με τις γυναίκες, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν  προβλήματα γονιμότητας και για τους άνδρες.

 

Το πόσο επηράζει η ηλικία της γυναίκας την αναπαραγωγή της ικανότητα έχει γίνει αντικείμενο πολλών μελετών. Αντίθετα, η συμβολή της ηλικίας του άνδρα στη γονιμότητα είχε για πολλά χρόνια αγνοηθεί.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), για να θεωρηθεί το σπέρμα ικανό για αναπαραγωγή πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις:  Αρχικά να διαθέτει τουλάχιστον 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά ml σπέρματος ξαι κατά δεύτερον το 50% από αυτά να έχουν πολύ καλή κινητικότητα και το 30% καλή μορφολογία.

Πόσο επηρεάζει η ηλικία το ανδρικό σπέρμα;

Με την ηλικία μειώνεται σταδιακά η ποιότητα του σπέρματος. Συνήθως μετά τα 40-45, παρατηρείται βαθμιαία μείωση στον αριθμό των σπερματοζωαρίων και στην κινητικότητά τους, γεγονός που μειώνει την αναπαραγωγική ικανότητα. Επειδή όμως η μείωση αυτή είναι πολύ σταδιακή, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ανδρών που απέκτησαν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία.

Τι λένε οι έρευνες για την ανδρική γονιμότητα;

Σύμφωνα με τους επιστήμονες της Κλινικής Αναπαραγωγικής Ιατρικής Huntington, στην Βραζιλία, μετά τα 41 έτη, η γονιμότητα των ανδρών μειώνεται κατά 7% τον χρόνο μέχρι να κλείσουν τα 45 τους χρόνια – και στη συνέχεια, η φθίνουσα πορεία της είναι ακόμα ταχύτερη.

Οι ειδικοί μελέτησαν ζευγάρια που είχαν απευθυνθεί σε κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF), διαπιστώνοντας πως η γονιμότητα των ανδρών μειωνόταν ασταμάτητα μετά τα 41 χρόνια – και έτσι, ενώ τα ποσοστά επιτυχημένης εγκυμοσύνης ήταν 60% όταν οι πατέρες είχαν ηλικία 41 ετών, στους άνδρες ηλικίας 45 ετών  μετά βίας έφτασαν το 35%.

Παράλληλα έρευνες δείχνουν ότι σύγκριση με τους άντρες 22-30 ετών, το ηλικιακό γκρουπ 40-60 δείχνει 5 φορές περισσότερα θραύσματα στο DNA, κάτι που σχετίζεται με υπογονιμότητα και αυξημένο κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών στους απογόνους.

Πατρική ηλικία και γυναικεία γονιμότητα

Μια νέα μεγάλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, κατέληξε ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνδρες πιθανώς έχουν μικρότερες πιθανότητες να γονιμοποιήσουν από τους νεαρότερους άνδρες, ακόμα και όταν η σύντροφός τους είχε την ίδια ηλικία.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ παρουσίασαν τη μελέτη τους που είχε να κάνει με 19 χιλιάδες κύκλους θεραπειών τεχνητής γονιμοποίησης στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας. Τα συγκεκριμένα ευρήματα αντιτίθενται στη θεωρία ότι η ανδρική γονιμότητα παραμένει σταθερή στο πέρασμα του χρόνου. Οι μεταλλάξεις στο σπέρμα αλλά και η μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων περιορίζουν σημαντικά τις πιθανότητες μίας εγκυμοσύνης.

Για τις ανάγκες της μελέτης οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι άνδρες ηλικίας από σαράντα μέχρι σαράντα δύο ετών συνδεόταν με περιορισμό των πιθανοτήτων σύλληψης κατά 46% συγκριτικά με τους άνδρες που ήταν ηλικίας από τριάντα μέχρι τριάντα πέντε ετών, όταν η σύντροφός τους ήταν μικρότερη των τριάντα ετών.

Επίσης γυναίκες τριάντα πέντε ετών είχαν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας στους κύκλους τεχνητής γονιμοποίησης όταν βρίσκονταν με έναν άνδρα μικρότερο των τριάντα ετών συγκριτικά με έναν άνδρα τριάντα πέντε ετών.

Παράλληλα-και σύμφωνα πάντα με τις έρευνες- και ο κίνδυνος αποβολών αυξάνει με την ηλικία του άντρα.  Σε ζευγάρια όπου οι ηλικίες της μητέρας και του πατέρα αναλύθηκαν ταυτόχρονα, βρέθηκε ότι ο κίνδυνος αποβολής ήταν υψηλότερος αν η γυναίκα είναι άνω των 35 ετών, αλλά η αύξηση του κινδύνου είναι πολύ υψηλότερη σε ζευγάρια με γυναίκα άνω των 35 και άντρα άνω των 40 ετών.

Πώς συνδέεται η υγεία του παιδιού με την ηλικία του πατέρα;

Παρότι οι περισσότερες αριθμητικές χρωμοσωματικές ανωμαλίες στα σπερματοζωάρια δεν αυξάνονται ιδιαίτερα με την ηλικία του άντρα, υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση σε δομικές ανωμαλίες.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μάικλ ‘Αϊζενμπεργκ,, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 40,5 εκατομμύρια γεννήσεις μεταξύ 2007-2017 και συσχέτισαν την ηλικία του πατέρα με την κατάσταση της υγείας του μωρού.

Διαπιστώθηκε ότι οι πατέρες άνω των 45 ετών είχαν 14% μεγαλύτερη πιθανότητα να αποκτήσουν παιδί γεννημένο πρόωρα (πριν την 37η εβδομάδα της κύησης), σε σχέση με τους πατέρες 25 έως 34 ετών. Εξίσου αυξημένη κατά 14% ήταν η πιθανότητα το μωρό των ανδρών άνω των 45 ετών να είναι λιποβαρές κατά τη γέννα (κάτω των δυόμισι κιλών).

Αν ο πατέρας είναι άνω των 50 ετών, υπάρχει 28% μεγαλύτερη πιθανότητα να πρέπει να εισαχθεί το βρέφος σε μονάδα εντατικής φροντίδας λόγω αναπνευστικών δυσκολιών.

Επίσης, νεογέννητα από πατέρες άνω των 55 ετών είχαν χειρότερη βαθμολογία στο τεστ Apgar που αξιολογεί γρήγορα την υγεία ενός μωρού μετά τον τοκετό.

Ακόμη, ο κίνδυνος διαβήτη κύησης για τις εγκύους αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία του πατέρα. Έτσι, μια γυναίκα που κυοφορεί το παιδί ενός άνδρα άνω των 55 ετών, έχει 34% μεγαλύτερη πιθανότητα να εκδηλώσει διαβήτη κύησης. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου το 13% των πρόωρων τοκετών και το 18% των περιπτώσεων διαβήτη κύησης σχετίζονται με την προχωρημένη ηλικία του πατέρα.